Landbouw2.0… wat betekenen de nieuwe internet tools voor de landbouw?

Posted on Thursday, 26 February, 2009 by

5


door Herman Roozen, tekenaar van Opa

door Herman Roozen, tekenaar van Opa

(Dit is de tekst van een artikel van mij deze week in De Boerderij.)

“oh, die Kees heb ik laatst een keer gesproken op EuroTier, maar ik ken hem inmiddels al wat beter want we zitten allebei op Hyves”

“mooi, hè, die nieuwe fiets van mijn dochter. Gevonden op Marktplaats”

“ik las op melkquotum prikbord dat de maisprijs sterk daalt de laatste dagen”

“heb je dat filmpje van mijn nieuwe trekker al gezien? op youtube, ik stuur je de link wel”

“ja hoor, het gaat ze goed in Denemarken. Heb je de blog niet gelezen dan?; ze bouwen een nieuwe stal. Je kunt ze ook even skypen”

Web2.0?

Deze gesprekken gaan allemaal over web2.0. Web2.0 is een verzamelnaam voor een nieuwe generatie Internet toepassingen: Hyves, MSN, YouTube, blogs, marktplaats, discussie forums. Iedere gebruiker kan zijn bijdrage plaatsen en die is door anderen te bekijken. De een vindt het een verstikkende brei van laagwaardige informatie en onzin, de ander ziet de grootste revolutie sinds de boekdrukkunst. Wat betekent web2.0 voor de landbouw en voor het platteland?

Gebruiker centraal

Het Internet bestaat al even. Nieuw is dat grote groepen gebruikers nu de mogelijkheden ervan ontdekken. De web2.0 toepassingen hebben gemeen dat ze de gebruikers een centrale en actieve rol toebedelen. Iedereen kan zijn bijdragen plaatsen. De inhoud, of dat nu text, fotos, muziek of video zijn, is ook weer openbaar te bezichtigen op het Internet. Een blog of een filmpje is -letterlijk- in een paar muisklikken gepubliceerd op het net. Daarbij komt dat de prijs van technologie is ingeklapt; processor capaciteit, bandbreedte, geheugenruimte, en PC’s kosten nog maar een fractie van wat ze vroeger kostten. Het gevolg is dat miljoenen mensen blogs vullen met wat hen bezighoudt, en videos uploaden over de meest onwaarschijnlijke onderwerpen. De waardevolle, correcte, informatie sneeuwt onder en is straks niet meer te vinden, vrezen velen. Informatie en communicatie zijn opeens veranderd van duur en schaars, in een doorlopende stroom die concurreert om onze aandacht. Wat heeft die overweldigende brij van laagwaardige informatie voor zin?

Informatie-brij filteren

De informatie op blogs of netwerksites zoals Hyves is lang niet altijd interessant. Wie wil weten wat Jeffrey in Minnesota vandaag heeft gegeten? Wat heb je daaraan? De sleutel ligt in ons eigen gedrag: bij de oude media laten we het filteren aan de redactie over, op web2.0 moeten we zelf actief gaan filteren. Stel dat melkveehouder Elling in Emmen, die in dubio stond of hij nu wel of niet moet switchen naar automatisch melken, een weblog zou hebben gemaakt over zijn afwegingen. Als een ander voor dezelfde keuze staat, dan interesseert het hem of haar wél. Vroeger zou Elling onvindbaar zijn geweest. Nu niet langer. Web2.0 haalt profielinformatie en conversaties in de openbare ruimte van Internet, en daarmee zijn deze doorzoekbaar, en ook na verloop van tijd nog terug te vinden. Je kunt dus allerlei gelijkgestemde mensen vinden, en makkelijk benaderen. Contact onderhouden wordt helemaal makkelijk: is iemand eenmaal je “vriend” dan krijg je vaak automatisch updates van zijn of haar wel en wee. Internet is een ontmoetingsplaats geworden.

Gemeenschappen

Zo ontstaan allerlei elkaar los-vaste netwerken, van mensen die iets gemeen hebben en die elkaar min of meer volgen: communities. In plaats van de hoofdredactie (oude media) gebruik je elkaar om te attenderen en selecteren in nieuws en informatie. Dit heeft gevolgen op drie terreinen:

  • Persoonlijke manier van werken als boer

Ons informatie dieet verandert. Naast het dagmenu van informatie via de vertrouwde kanalen, gaat ieder voor zich op zoek naar de hapjes die hij of zij het lekkerste vindt. Om je bedrijfscontacten en kennissenkring bij te houden zal web2.0 een heel gewoon hulpmiddel worden. Online contact is niet als surrogaat voor “echt” contact, maar vult de relatie met bekenden aan.

  • Boeren onderling

Boeren hebben een lange traditie in samenwerken. Zodra dit groter vormen aannam was een structuur nodig, met nieuwsbrieven en vergaderingen, en dus kosten. Die organisatie kosten kunnen dankzij web2.0 omlaag; bij flexibele, web-gebaseerde “non-organisaties”. Studieclub2.0 is op komst!

  • Boeren met derden

Web2.0 kan helpen om contacten met derden buiten de sector te stroomlijnen. Het boerenbedrijf krijgt steeds meer te maken met zaken die de landbouw sector overschrijden. Voelhorens naar de omgeving zijn belangrijk om kansen vroeg te ontdekken en om de maatschappelijke “license to operate” steeds opnieuw te waarborgen. Onder omgeving kan dan verstaan worden de directe geografische buurt, gemeente, regio, waarin het bedrijf zich bevindt, maar ook het wijdere krachtenveld van stakeholders die op enigerlei wijze de toekomst van het bedrijf beinvloeden. Web2.0 biedt belangrijke hulpmiddelen om voelhorens uit te zetten en te “luisteren” naar het web. Ook biedt web2.0 kansen om allianties aan te gaan die voorheen veel lastiger te organiseren waren. Een van de effecten van Internet wordt “The long tail” genoemd: Een boekhandel kan slechts een klein aantal titels op voorraad hebben, en kiest dus voor de bestsellers. Via Internet kunnen incourante titels allemaal samen toch voor een grote omzet zorgen. Bijvoorbeeld omdat de voorraad in een goedkoop pakhuis kan liggen. Door niche-produkten te poolen (na netwerken via web2.0) kan “the long tail” ook binnen bereik van kleinere ondernemers komen.

Kortom, met web2.0 verandert er meer dan dat Internet vol komt te staan met onzin. Er komen andere organisatie- en verdienmodellen in zicht, we hebben meer mogelijkheden om samen te werken.

Samenvatting van artikel met doorklikbare links van voorbeelden en tools.