Communities voor lokale ontwikkeling (2)

Posted on Thursday, 15 May, 2008 by

0


Ik zat nog eens na te denken over het project voorstel http://sml201.wordpress.com/2008/05/12/idea-for-project-web20-communities-for-local-development/ wat ik vorig jaar schreef. Bij iedere paragraaf leven voor mij bepaalde voorbeelden uit mijn omgeving. Hier als aanvulling op de vorige blogpost over “Web2.0 Supported Communities for Local Development” mijn voorbeelden.

Er zijn nieuwe manieren om te organiseren…

Web 2.0 tools zoals many-to-many email groepen, blogs en wikis maken het delen van content tussen gebruikers makkelijk, en verlagen de drempel om samen te werken. Zo ontstaan nieuwe manieren van ons organiseren, die voorheen niet mogelijk of te duur waren.

Een voorbeeld is een groep plattelandsvrouwen die dankzij een email-groep (en later een web forum) de “cohesie” konden ontwikkelen om een echt netwerk te vormen en elkaar ook 4 keer per jaar in levende lijve te ontmoeten om uit te wisselen over hun gedeelde praktijk. (zie foto)

Een ander voorbeeld is waar melkveehouders van de Kennisclub een tijdlang wekelijks de prijzen van inputs (als grondstoffen voor voer) en outputs (melk, nuchtere kalveren) op basis van werkelijk gedane handel per email doorgaven aan een centrale persoon. De centrale persoon maakte een geanonimiseerd overzicht met hoogste, gemiddelde en laagste prijs, en stuurde dat op zijn beurt weer naar allen. Alleen al op basis van de gerealiseerde prijzen was na verloop van tijd resultaat zichtbaar: bijvoorbeeld de “laagste prijs” van stierkalveren kroop erg snel richting de gemiddelde prijs.

Het buitengebied heeft alle manieren om stakeholders aan zich te binden nodig….

Steeds toenemende mobiliteit, veranderende stad/land afhankelijkheden en migratie maken dat we ons anders verhouden tot onze omgeving dan onze voorouders. Er zijn maar weinig mensen die hun hele leven in één enkele streek doorbrengen; in iedere streek wonen mensen die er sinds kort of tijdelijk wonen. Kortom de fysieke populatie heeft slechts gedeeltelijke wortels of banden met de omgeving, en anderen wonen elders maar voelen ook banden met de streek.

In aanvulling op het dorpsplein of de kermis -voorheen dé ontmoetingsplaatsen-, kunnen online equivalenten helpen bij het aankweken en onderhouden van de streekbanden. Zo wordt de vindbaarheid vergroot, de drempels verlaagd en kunnen zij die niet (altijd) fysiek aanwezig kunnen zijn ook betrokken zijn bij de streek.

De Alentejo in zuid Portugal was historisch een streek van grootgrondbezit. Al generaties lang trekt de bevolking weg op zoek naar werk: Vele Alentejanen wonen en werken in Porto of Parijs (Ik heb vaak gehoord dat Parijs na Lissabon de stad met de meeste Portugese inwoners is. Parijs wordt gekozen als thuislokatie voor wedstrijden van de Portugese voetbalploeg.)

De weidsheid van de streek geeft nieuwe perspectieven op landbouwgebied voor een enkeling -opvallend vaak nieuwkomers elders uit Europa- , maar maakt sociale voorzieningen dun gespreid. Een klasse apart vormen de rustzoekers: west-europeanen die het roer om hebben gegooid of willen downshiften, en vooral willen genieten van de puurheid van natuur en omgeving.

Als nieuwgekomen landbouwer in deze streek ervaar ik dagelijks hoe moeilijk vindbaar veel produkten of diensten zijn. Lang niet altijd omdat ze er niet zijn, maar omdat men ervan uitgaat dat wie ze nodig heeft ze toch wel weet te vinden. Ook sociale netwerken zijn gebaseerd op oude relaties, en het is moeilijk om toegang te krijgen.

Posted in: Uncategorized