Boeren werken samen: Van Nabuurschap tot Machine Rings; what’s next?

Posted on Wednesday, 7 May, 2008 by

0


mais combine in de ochtend (foto van jbat onder cc, flickr)

Machine Rings

In Kent, Engeland, hebben boeren de traditie van “goed nabuurschap” geprofessionaliseerd. RAMSAK is een voorbeeld van een “machine ring”. Overcapaciteit van machines wordt tegen betaling ingezet bij anderen. Zowel aanbieders als vragers zijn lid van een collectief waarvoor ze een kleine lidmaatschapsvergoeding betalen. Verzoeken voor een bepaalde dienst kunnen bij het collectief (de “machine ring”) aangevraagd worden. De machine ring stemt vraag en aanbod op elkaar af, en geeft een geschikte aanbieder door. De verdere details en de prijs blijven een kwestie tussen vrager en aanbieder, maar de facturering wordt per kwartaal -en per automatische afschrijving- afgewikkeld via de machine ring.
Dergelijke machine rings zijn blijkbaar een vrij algemeen verschijnsel. TKMR somt de voordelen overzichtelijk op:

To the Demander:

  • Save money
  • Reduce investment in labour and machinery by sourcing others to do the work
  • Get a quality service to suit your business, at the right price, at the right time
  • No need to rely on one contractor

To the Supplier:

  • The opportunity to earn income utilising spare capacity of existing machinery
  • Invoicing by TKMR office
  • Collection of money by direct debit
  • Payments by credit transfer four weeks from invoice date, subject to collection

To All Members:

  • A local network dealing with people you know
  • Less paperwork – less hassle
  • More efficient use of machinery and labour
  • Opportunity to save money on fuel etc

Inmiddels zijn er ook allerlei andere diensten en taken waarin de machine ring een bemiddelaars- of makelaarsrol speelt.

Zo hebben de boeren van RAMSAK machine ring de blauwtong vaccinatie van schapen door veeartsen van de overheid niet afgewacht maar zelf vaccinatie teams samengesteld. Leden van RAMSAK konden zo veel eerder hun schapen veilig stellen dan anders het geval geweest zou zijn. (zie het artikel)

Wat is de volgende stap in boerenorganisaties?

Wat is er nou bijzonder aan deze samenwerking? Boeren hebben toch altijd al machines en arbeid uitgewisseld, dat is gewoon een kwestie van goed nabuurschap. Wel, om te beginnen is goed nabuurschap helemaal niet zo “gewoon”: vraag en aanbod passen niet, er is geen “plek” waar je elkaar kunt vinden, er is geen duidelijkheid over de compensatie -al dan niet financieel- bij uitruilen… oftewel, de transactiekosten van het tot stand brengen van een deal zijn te hoog. “Machine rings” zijn een voorbeeld waar goed nabuurschap zich succesvol heeft aangepast aan de eisen van deze tijd:
-niet langer op basis van gunsten, maar financiele transacties;
-opgeschaald naar een grotere geografische regio en met een “neutrale” bemiddelaar.

Mijn vraag is, nu sociale media, web2.0 tools steeds meer ingeburgerd raken: wat gebeurt er met boeren organisaties? De transactie kosten kelderen, omdat er zonder echte out-of-pocket costs en inmiddels ook met heel veel gemak een “plek” gecreeerd kan worden waar vraag en aanbod op elkaar afgestemd kunnen worden: op Internet.

Krijgen boerensamenwerkingen een nieuwe impuls dankzij web 2.0? Aan de machine rings zie ik het nog niet: hun “demand and supply” gaat nog altijd per telefoon, en de websites lijken niet overmatig interactief.

Dit is een bewerking van een blogpost op De Kennisclub

RAMSAK en andere “machine rings”:

RAMSAK
Eastern Agrilink Ltd
7Y MR
Tayforth MR
Thames and Kennet MR
Ring Link Scotland

(met dank aan Andy Roberts)