Boek V.S. Naipaul Een staat van vrijheid

Posted on Monday, 11 February, 2008 by

0


Prachtig boek. Herlezen, ik heb het in gekregen toen in in ’94 in Brazilie was. Gevoel voor de identiteitsproblemen van migranten had ik toen al maar is aangescherpt, vooral sinds we hier in Portugal wonen. De proloog en epiloog gaan over Egypte, toen ik het voor het eerst las was ik daar nog nooit geweest. Het mooiste verhaal is niet het titelverhaal, maar twee andere.

Het verhaal “Eén der velen” van een Indiase bediende die met zijn baas naar de US, naar Washington geloof ik, gaat. Hij verdient daar veel meer maar is niet meer wie hij was. Hij loopt weg, vindt een andere baan, en uiteindelijk een vrouw en een green card. Maar zichzelf is hij verloren. Teruggaan kan ook niet. Uiteindelijk wil hij niks meer leren en doet alleen op de automatische piloot mee. Voor hem is duizelingwekkend, bodemloos, het besef: “Niemand geeft erom, wat je doet.” En dat heet dan vrijheid.

“Leeg zijn is niet droevig zijn. Leeg zijn is kalm zijn. Het is afstand doen. ”

Een ander verhaal gaat jaloezie. Twee broers. De oudere moet steeds werken, maar daardoor is er voor de jongere een kans om verder te leren. Alle hoop is op de jongere broer gericht. Via hem moet de familie, een oom en neef, afgetroefd worden. De jongere broer wordt naar Engeland (geloof ik) gestuurd, om te studeren. De oudere broer voegt zich bij hem om te werken en voor hem te zorgen. Uiteindelijk mislukt alles. In het verhaal is de oudere broer op proefverlof onder begeleiding van zijn psychiater, om de wat katerige bruiloft van zijn (nooit afgestudeerde) broertje bij te wonen.

De verhalen zijn zo aannemelijk geschreven, dat je de migrant echt begrijpt. Naderhand begrijp je meer over identiteit, migratie, klasse, bezit.